Jos Reinders

Wie
Ik ben lerarenopleider Engels met een voorliefde voor de technische, taalkundige kant van het vak. Ook de muzische, literaire kant vind ik prachtig, wat
zich uit in veel leesplezier, maar ook in (koor)zang en theater. Mijn studietijd begon op (een voorloper van) Windesheim, waar ik leraar Engels en Nederlands werd. In mijn eerste jaar kwam ik via dramajuf Annemarijke Spiegelberg in aanraking met drama en theater en stond ik meteen als aartsengel Michael in het kerstspel. (De traditionele musical aan het eind van de basisschool (toen nog ‘lagere school’) tel ik maar niet mee.). Het hek was van de dam! Tijdens mijn studie op Windesheim heb ik veel ‘gespeeld’. Binnen en naast de opleidingen Engels en Nederlands werd veel aan drama en theater gedaan en ook de homowerkgroep Pinkel, die maar kort heeft bestaan, ging af en toe poëtisch-dramatisch de barricades op. Daarna, tijdens mijn verdere studie in Nijmegen en Amsterdam, was het theatraal gezien even pauze.

Waarom
Toen Annemarijke Spiegelberg een oproep plaatste in Hogeschoolkrant om een toneelgroep voor medewerkers op te richten heb ik geen seconde getwijfeld. Ik
kan veel in mijn werk kwijt, maar ik heb de behoefte om mijn creatieve kant ook op een andere manier de ruimte te geven. Ik moet toegeven dat ik het ook lekker vind om in de schijnwerpers te staan; als kind stond ik, zeer tot ongenoegen van broer en zus, al voor het kamerraam te zingen en dansen.

Windkracht is een fantastische club mensen die allemaal hetzelfde nastreven: mooie voorstellingen maken waarbij het proces net zo belangrijk is als het product. Ik voel me er thuis en het maakt mijn leven zoveel rijker!

Wanneer
Van de huishoudster in “Een dodelijk slaapmutsje” tot dronkaard Von in “Familie” heb ik alle producties van Windkracht mee mogen maken. Hoogtepunt is
voor mij nog steeds de dialoog met Gea in “Scenes uit een huwelijk”.

Quote
“Acting is half shame, half glory: shame at exhibiting yourself, glory when you can forget yourself.” (Sir John Gielgud)